To pytanie z ćwiczenia numer 2 przykuło moją uwagę gdy tylko otworzyłam książkę Tamar D. Black o tytule „ACT-owy poradnik dla dzieci. 42 ćwiczenia które pomogą dziecku radzić sobie z niepokojem, smutkiem i złością”. GWP Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne Pomyślałam sobie „No tak, jeśli mi na czymś zależy, uznaję to za ważne, wnoszące coś w moje życie, to pojawiają się we mnie różne, niejednokrotnie intensywne, emocje.”. Idąc dalej, oczywistym jest, że dzieci to mali ludzie, więc będą reagować podobnie, a nawet bardziej intensywnie ze względu na swoją mniejszą dojrzałość emocjonalną od dorosłych.
A co wtedy, gdy będzie problem w poradzeniu sobie z nimi?
Gdy myśli będą wymykać się spod kontroli: będą „przyczepione” lub niepożądane, a skupienie na obiektywizmie sytuacji utrudnione? Okazanie sobie samowspółczucia poza zasięgiem?
Wtedy z pomocą przyjdzie ACT i poradnik, którego ćwiczenie mnie tak zatrzymało.
To właśnie w nim znajdziemy:
