To naturalna i ważna emocja. Kiedy jednak dziecięce reakcje i związane z nimi zachowanie utrudniają codzienne funkcjonowanie to jest to sygnał do działania. Często rodzice sami próbują pomóc dziecku poprzez znane sobie sposoby, co nie zawsze odnosi pożądany skutek. Rodzi to frustrację, a nawet złość na siebie i dziecko. Jak już wspomniano wyżej, to, co przeżywa młody człowiek, czyli lęk i związane z tym cierpienie psychiczne, nie jest winą ani jego samego ani rodziców. Ważne jest za to jak najwcześniejsze wsparcie dziecka w jego trudnościach i zastosowanie odpowiednich technik. Taką właśnie propozycję stanowi recenzowana przeze mnie nowość autorstwa R. Rapee, A. Wignall, S. Spence, V. obham i H. Lyneham “Lęk u dzieci. Poradnik z ćwiczeniami” Wydanie 2, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego skierowana bezpośrednio do rodziców dzieciaków cierpiących z powodu lęków. Dzięki uprzejmości Wydawnictwa mogłam zapoznać się z książką, za co dziękuję. 
Książka stanowi adaptację profesjonalnego programu terapeutycznego „Cool Kids”, rozwijanego na Uniwersytecie Macquarie w Sydney, Australia. Jest on przedstawiony w bardzo przystępnej formie, więc rodzice bez kłopotu samodzielnie mogą uczyć swoje dzieci zawartych w niej technik. Ten przewodnik, poprzez łączenie w sobie elementów teorii i praktyki, pozwala na nabywanie nowych umiejętności, przydatnych, gdy pojawia się lęk. Każdy rozdział zawiera istotne informacje i ćwiczenia dla rodziców, które powinni sobie przyswoić zanim podejmą temat ze swoimi dzieciakami, a także odpowiednie zadania dla tych ostatnich.
Autorzy podpowiadają rodzicom reguły, jakimi powinni się kierować podczas wspierania swoich pociech, między innymi systematyczność, cierpliwość czy zaangażowanie obydwojga rodziców. Mówią również o tym czego można spodziewać się po tym programie, a mianowicie:
Problem nie rozwiąże się w kilka tygodni,
Przed ukończeniem programu zauważą zmiany w funkcjonowaniu dziecka,
Postęp będzie dokonywał się na zasadzie “dwa kroki do przodu i jeden do tyłu”,
Łatwiej opanować lęki specyficzne i konkretne niż ten uogólniony,
Dziecko będzie musiało ćwiczyć nowo nabyte umiejętności również po zakończeniu programu.Co należy podkreślić to program nie ma na celu całkowitej eliminacji lęku (co jest niemożliwe), który jest całkiem naturalny i potrzebny. Ma on przede wszystkim za zadanie obniżyć poziom jego odczuwania do takiego, z którym poradzi sobie dziecko.
A jakie konkretne treści znajdziemy w środku książki?
Wyjaśnienie czym jest lęk i po co w ogóle istnieje, skąd się bierze, jak również w jaki sposób wpływa na dzieci.Najważniejsze informacje na temat najpowszechniejszych lęków i ich istoty oraz zaburzeń z nimi związanych. Przystępnie przedstawione informacje na temat zależności uczuć, myśli i zachowania.Konkretne strategie i metody, takie jak myślenie detektywistyczne (spokojne i konstruktywne myślenie służące do kwestionowania błędnych i nieprawdopodobnych myśli oraz przekonań), drabinki proste (będących ustrukturyzowanymi planami pokonywania poszczególnych lęków) lub bardziej skomplikowane (odnoszących się do bardziej nieuchwytnych lęków) oraz w jaki sposób pokonywać trudności przy nich się pojawiające.Omówienie strategii wychowawczych dotyczących dzieci lękowych. Dzięki temu rodzice dokonują autorefleksji i mają szansę dostosować swoje oddziaływania do tych bardziej adekwatnych, wspierających. Omówienie kompetencji społecznych, w tym asertywności.Wprowadzenie do metod relaksacyjnych.Jak podsumowywać dotychczasowe kroki i tworzyć plany na przyszłość.Istotną zaletą tej pozycji jest przedstawianie historii dzieci, które borykały się z lękiem i skorzystały z technik zawartych w książce, odnosząc przy tym sukces. Takie wtrącenia budują nadzieję, że ci, którzy korzystają z tego programu mają takie same szanse na odniesienie pozytywnej zmiany.
Chociaż książka jest pewnego rodzaju poradnikiem samopomocowym, to zaleca się (z czym się absolutnie zgadzam) skorzystanie z konsultacji z psychologiem w celu oceny, czy dziecko może być prowadzone przez rodziców, czy jego stan jest na tyle poważny, że to terapeuta powinien z nim pracować. Ponadto regularny kontakt ze specjalistą motywuje do trzymania się programu i jego założeń, jak również wzmacnia wiarę we własne siły.
“Lęk u dzieci” stanowi kolejną pozycję w tej tematyce, którą miałam okazję poznać. Od innych książek różni ją bezpośrednie skierowanie do rodziców, przeplatanie sporej ilości teorii z praktyką, zarówno skierowaną do rodziców, jak również do dzieci. Może stanowić ciekawe urozmaicenie pracy w tym obszarze dla specjalistów zajmujących się na co dzień tematyką lęku.