O anoreksji i innych zaburzeniach odżywiania uczyłam się na studiach, słyszałam podczas szkoleń. Moja wiedza na ich temat jest podstawowa i widzę , że wymaga poszerzenia, gdyż współczesny świat coraz bardziej sprzyja kształtowaniu się zaburzeń odżywiania:
Porównywanie się do innych w socjal mediach, Wszechobecny kult idealnego wyglądu,Hejt rówieśniczy powodowany odmiennym wyglądem.Wszystko to w połączeniu z między innymi brakiem wparcia ze strony najbliższych, zrozumienia dla przeżywanych trudności, ciężkimi sytuacjami życiowymi oraz tendencją do perfekcjonizmu stanowi niebezpieczną mieszankę mogącą prowadzić do rozwoju zaburzeń odżywiania.
A coraz młodsze nastolatki zaczynają zwracać uwagę na to jak wyglądają, jak są odbierane przez innych, czym mogą się wyróżnić czy siebie zmienić by osiągnąć wytworzone w głowie obrazy idealnych siebie. Uważność otoczenia jest niesłychanie ważna, aby dostrzegać to, co nie zawsze jest oczywiste, co wydaje się zdrowe i pożądane, a pod spodem kryje potrzebę kontroli i odnalezienia się w trudnych i wciągających, niebezpiecznych myślach, jakie wytwarza anoreksja.
I swoją psychoedukację rozpoczęłam nie od książek napisanych dla specjalistów, tylko dla rodziców i nastolatków. Uznałam, że właśnie te pozycje rozszerzą moją perspektywę, ubogacą o nowe spojrzenie, kierowane do wspomnianych grup odbiorców. Przeczytałam więc książki stworzone przez panie Martę Herstowską i Dagmarę Pietruszewską „Anoreksja: między obsesją a kontrolą” oraz „Jeszcze tylko kilogram” wydane przez Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Przewodnik dla rodziców „Anoreksja: między obsesją a kontrolą” jest pozycją bardzo pomocną i przystępnie napisaną. Autorki, doświadczona psychoterapeutka Dagmara Pietruszewska i psychiatrka Marta Herstowska, w konkretny oraz uczciwy sposób opisują podstępność zaburzeń odżywiania. Dają przy tym rodzicom nadzieję na wyleczenie dziecka. Nie czarują, że będzie to prosta droga, jednak wskazują jakich postaw rodzicielskich nie podtrzymywać, co należy zrobić, jakie słowa mówić, aby wesprzeć swoją córkę czy syna. Uwrażliwiają na pewne oznaki, psychoedukują, udzielają cennych wskazówek dotyczących między innymi:Diagnozy oraz terapii, Powikłań dotyczących zdrowia fizycznego i psychicznego,Jak historia i współczesność wpływają na rozwój zaburzeń odżywiania,Jak anoreksja powstaje i się rozwija.To co dla mnie jest ważne, to zwrócenie uwagi na czynniki predysponujące, wyzwalające i podtrzymujące, w tym na istnienie syndromu gotowości anorektycznej (wprowadzonego przez panią Beatę Ziółkowską), czyli „zespołu objawów nasuwających podejrzenie nieprawidłowości w zakresie realizowania potrzeby pokarmowej oraz stosunku do własnego ciała”. Charakteryzuje się on między innymi:
Dużą wiedzą o kaloryczności posiłków,Uruchamianiem okresowo dużej aktywności fizycznej, Porównywaniem swojego ciała do „ideałów”,,Przeceniania znaczenia wagi dla relacji rówieśniczych,Skłonności do perfekcjonizmu.Świadomość istnienia pewnych cech i zachowań u swojego dziecka może w znaczący sposób przyspieszyć diagnozę, stanowić profilaktykę, wzmagać czujność. Nie ukrywam, że właśnie ten termin bardzo zapadł mi w pamięć i będzie w niej podczas konsultacji z nastolatkami. I nie mam tu na myśli podejrzewania każdego dziecka o to, że rozwinie anoreksję, ale zdrową czujność i przewidywanie tego, co może nastąpić, szczególnie w kontekście silnego poczucia kontroli i perfekcyjności.
Druga książka, „Jeszcze tylko kilogram” jest poradnikiem dla nastolatków zmagających się z zaburzeniami odżywiania. Nie zastąpi na pewno psychoterapii 
ale z pewnością ją wspomoże. Bohaterka książki, Ola, prowadzi czytelnika przez zmagania związane z anoreksją, posiłkując się przy tym nie tylko wiedzą i ćwiczeniami, prawdziwymi historiami, ale co najważniejsze robi to we współczujący i szanujący sposób. Pokazuje, że walkę z chorobą można wygrać! Dzięki treściach tej książki nastolatki mogą: Zrozumieć, czym są zaburzenia odżywiania, Zapoznać się z mitami dotyczącymi odżywiania się, Dowiedzieć się co wywołuje i nasila anoreksję, Nauczyć się samoregulować, Zrozumieć jak na życie wpływa perfekcjonizm.Autorki w mistrzowski sposób napisały ten przewodnik, gdyż stworzyły w nim postać współczującą, empatyczną, towarzyszącą, która swoją historią pokazuje jak poradzić sobie z chorobą. Uważam, że nastolatki zmagające się z zaburzeniami odżywiania bardzo skorzystają na tej lekturze, więc terapeuci śmiało sięgajcie po tę pozycję.
Jeśli szukacie treści, które możecie polecić waszym pacjentom i ich rodzicom, sięgnijcie po te książki.
Jeśli chcecie sami spojrzeć z ich perspektywy, sięgnijcie po te książki.
Myślę, że warto. 
Dziękuję GWP Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne za możliwość zapoznania się z tymi pozycjami, niewątpliwie rozszerzyły moją wiedzę