Relacje rówieśnicze są jednym z najważniejszych aspektów dotyczących życia dzieci. Każdy młody człowiek chciałby mieć choć jednego bliskiego kolegę czy koleżankę i móc z nim spędzać miło czas, liczyć na niego, porozmawiać. Jak jednak budować takie wartościowe relacje? Nie rodzimy się przecież z takim samym poziomem przyswajania teorii i praktyki dotyczącej umiejętności społecznych, więc niektórym jest łatwiej nawiązać pozytywne kontakty a innym trudniej. I tych ostatnich warto wspierać i proponować im jak najwięcej aktywności z zakresu umiejętności społecznych jak i emocjonalnych.
Oprócz ustrukturyzowanych metod ćwiczeń, takich jak trening umiejętności społecznych czy zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno – społeczne, warto wykorzystywać naturalne, codzienne sytuacje. Przebywanie na placu zabaw potrafi uczyć współpracy, granie w planszówki umiejętności wygrywania i przegrywania, a wybór jedzenia na kolację negocjacji i kompromisów. W rzeczywistości każda sytuacja może owocować nabywaniem nowych kompetencji czy wiedzy. Również taka jak czytanie książek. I dzisiaj chcę wam zaproponować lekturę najnowszej książki pana Artura Gębki „Na tropie podejrzanych relacji”. GWP Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne
Muszę kolejny raz wspomnieć, że jestem fanką pisania pana Gębki. Nie dość, że przekazuje bardzo ważne wiadomości, to jeszcze robi to w bardzo przystępny i łatwy w zrozumieniu sposób. Forma historii śledztw, które prowadzi rodzeństwo jest niebanalna i wciągająca, a ćwiczenia towarzyszące danemu tematowi angażujące. Chociaż temat relacji i bycia w grupie oraz rozumienie rówieśników bywa trudne, to autor podpowiada, że istnieją pewne sygnały dzięki którym rozpoznamy czy dana relacja działa jak należy czy też niekoniecznie. Podążając podsuwanymi tropami wspólnie z Maksem i Tolą młody człowiek ma szansę poobserwować znajomości między poszczególnymi osobami na szkolnej wycieczce i jednocześnie uczyć się o relacjach społecznych. Czytelnicy będą mieli okazję dowiedzieć się więcej o:
komunikacji – jakie są jej style, czym się charakteryzują,przyjaźni – czym charakteryzuje się jej prawdziwa wersja, jak rozpoznać zachowania do niej niepasujące,konflikcie – tym, że nie o on sam, a nasza postawa w jego trakcie jest kluczowa, jak nad nią pracować i jak radzić sobie w spornych sytuacjach, granicach fizycznych – jak je rozpoznawać, stawiać oraz szanować u innych ludzi,granicach emocjonalnych – na czym polegają, w jaki sposób o nie zadbać i gdzie szukać wsparcia gdy ktoś je narusza,sekretach – których warto dotrzymywać, co jest plotkowaniem i skarżeniem, a o czym warto niezwłocznie powiedzieć dorosłym.Oraz przećwiczyć wybrane zagadnienia w grupie technikami opartymi na treningu umiejętności społecznych i założeniach terapii poznawczo – behawioralnej.
Dzięki omówieniu trudności związanych z powyższymi aspektami czytelnik ma również okazję zastanowić się nad swoimi problemami w relacjach i ocenić nad jakimi aspektami będzie się pochylać.
Żeby jeszcze raz was zachęcić do wspierania dzieci w rozwoju umiejętności społecznych, posłużę się słowami autora opisywanej książki: „Umiejętności społeczne, które pomagają dobrze funkcjonować w mniejszych i większych grupach, są tym, co pozwala dzieciom obniżyć poziom lęku, czuć się bezpieczniej na co dzień oraz uchronić się przed dojmującym poczuciem osamotnienia”. Przyjmując te słowa za ważne myślę, że staje się oczywistym, iż ukierunkowanie dorosłych działań na tę sferę powinno być priorytetem.