Współczucie

Dużo osób potrzebuje mieć w sobie poczucie siły i kompetencji, co w ich rozumieniu wyklucza się ze współczuciem, poświęceniem swojego czasu na rozumienie siebie i wsparcie w odpowiedni sposób. A jest to jednak kluczowe dla zdrowia psychicznego.

I żeby nakierować swoich podopiecznych, a przy okazji siebie, na pełne i wspierające rozumienie „współczucia”, sięgnęłam po książkę Julii E Wahl „Być lepszym dla siebie i dla świata. Terapia skoncentrowana na współczuciu”. Helion Wydawnictwo Sensus

Książka ta koncentruje na współczuciu oraz terapii na nim skoncentrowanej.

Twórca tego nurtu, Paul Gilbert, mówi że „CFT jest podejściem opartym na nauce, integracyjnym, odnoszącym się do ewolucji, biospołecznym podejściem pozwalającym zrozumieć ludzki umysł oraz promującym prospołeczność”. Terapia oparta na współczuciu pomaga w powrocie do wzajemnego wsparcia i inspiracji sobą nawzajem z pozostawieniem konkurencji i chorej rywalizacji. Ludzie potrzebują siebie, żeby przetrwać, więc współczucie będzie pomocne w zachowywaniu więzi.

To, co jest podkreślane w książce, to fakt, że bycie współczującym jest uwarunkowane ewolucyjnie i pomaga zarówno w przetrwaniu, jak również uwrażliwianiu i uodparnianiu na trudności. Pomaga w radzeniu sobie z tym co trudne poprzez ćwiczenie wewnętrznej siły i odporności. We współczesnym, zaganianym świecie, zwracanie się z zaangażowaniem ku drugiemu człowiekowi jest niezwykle ważne, gdyż świadczy również o człowieczeństwie i wewnętrznymu dobru. Ważnym jest więc aby pozwolić sobie na kształtowanie współczucia, ale także mieć wiedzę o tym, co może nam utrudniać jego odczuwanie.

Warto wspomnieć, że w książce odnajdziemy cztery części:

Pierwszą dotyczącą teorii współczucia,

Drugą ściśle mówiącą o teorii dotyczącej Terapii Skoncentrowanej na Współczuciu oraz zawierającą związane z nią ćwiczenia. W tym miejscu należy powiedzieć, że nie jest to tylko terapia teoretycznego rozumienia procesów i ich funkcji, ale także opiera się ona na technikach, dzięki którym zdobywa się odpowiednie doświadczenia wspierające w terapeutycznym rozwoju.

Trzecią obejmującą dodatkowe ćwiczenia czy techniki wspierające w nabywaniu odpowiednich kompetencji pomocnych w kształtowaniu siebie, opartych między innymi na pracę z oddechem, ciałem, tonem głosu czy mimiką. Przykłady ćwiczeń to wizualizacje bezpiecznego miejsca, osoby idealnie współczującej, oddechowo – wyobrażeniowa praktyka brania i dawania, praktyka kinestetyczna poprzez wchodzenie w rolę.

Czwartą z inspirującymi rozmowami z praktykami i terapeutami CFT.

Konkretne przykłady pomagają w zrozumieniu treści. Książka jest ciekawą lekturą dla osób, które chcą rozpocząć swoją przygodę z tym nurtem i uzyskać o nim wiedzę. Każda część zachęca do refleksji poprzez stawianie konkretnych pytań, dzięki którym możemy pogłębiać rozumienie zagadnienia ale i siebie. Być może zdarzy się, że jakiś temat coś w nas poruszy, ale warto mieć na to przestrzeń i uważność, gdyż różne doświadczenia pozwalają nam lepiej rozumieć siebie.

W książce tej zwróciłam uwagę na (oprócz ciekawych i wspierających ćwiczeń) opis emocji, ich funkcji, jak również odwołanie się do ich etymologii, co poszerzyło moją wiedzę dotyczącą pochodzenia nazw emocji i osadzenia ich w pierwotnym pochodzeniu, co może rozszerzyć ich znaczenie. Na przykład w opisie słowa złość (ang anger) wg staroangielskiego „ange” oznaczało stan o takich cechach jak między innymi „wąski, napięty, skrępowany, surowy, uciążliwy, okrutny”. Czy te słowa nie poszerzają rozumienia złości? A to tylko jeden z wielu przykładów, dzięki którym poszerzyłam wiedzę.

Dzięki przeczytaniu opisywanej pozycji wzbogaciłam swój umysł, poczyniłam wiele refleksji, zapisałam dużą ilość cytatów i ćwiczeń. Myślę, że to lektura wartościowa, godna polecenia waszej uwadze.

A swoją recenzję zakończę cytatem:

„Jeżeli nie możemy kogoś wesprzeć, pomóc mu, to przynajmniej powstrzymajmy się od wyrządzenia mu trudności.”