Asertywność = grzeczność ?

Asertywność = grzeczność ?

W moim szkolnym gabinecie często padały (i padają) słowa “bo pani (nauczycielka) mnie nie rozumie”, “ja wcale nie byłem niegrzeczny, tylko mówiłem co myślę”, “moja mina nie miała pani obrazić” i inne w podobnym kontekście. Dzieci próbują zaspokoić własne potrzeby i nie zawsze używają do tego sposobów, które będą skuteczne i jednocześnie nie obrażą innych. Dążą do tego, co według nich, jest najlepsze w danej sytuacji. Czasami zapominają o tym, że inny człowiek ma swój punkt widzenia, który może się różnić od ich dziecięcego myślenia.

Z drugiej strony zdarza się, że dorośli próbują wtłoczyć dzieci w ramy grzeczności, nie tłumacząc przy tym czym ona dokładnie jest i jak się należy poprawnie zachowywać.

Dwa światy, dwie różne potrzeby…

Jak im sprostać?

Przede wszystkim potrzebny będzie spokój, cierpliwość do tłumaczenia i chęć do słuchania… Przydać się może również dobra lektura, taka jak “Grzeczna niegrzeczność czyli sposób na Nadymki – Drażliwce” Wojciecha Kołyszko i Jovanki Tomaszewskiej.

To pierwsza książka z serii opowieści o Filajkach, do której sięgnęłam. Kim oni są? To postacie, żyjące w … Tam Gdzie Żyją Filajki. Niewiele wiadomo o tym miejscu, ale o samych mieszkańcach już trochę więcej. Chociaż pod względem wyglądu i świata wokół nich różnią się od ludzi, to pod względem zachowania oraz przeżywanych emocji są bardzo podobne. Dzięki temu czytelnikowi jest łatwiej utożsamić się z nimi, a przez to myśleć i wyciągać wnioski na temat podobnych zdarzeń dziejących się wokół niego.

Historia z tej książeczki dotyczy tematu grzeczności i tego, jak jest rozumiana. Główna bohaterka, Fiszka, wie, że ma trudności z byciem grzeczną i chociaż chciałaby taka być, to jej to nie wychodzi. Miewa problemy z dogadaniem się z mamą i podporządkowaniem się jej poleceniom, próbuje przeforsować swoje zdanie, chociaż może narazić się na nieprzyjemności. To i cierpkie słowa mamy, że “jest wyjątkowo niegrzeczna”, bardzo podkopują dobre samopoczucie dziewczynki.

Zdarza się jednak okazja do tego, aby udowodnić, że potrafi zachowywać się w odpowiedni sposób. To wycieczka na Kumulurado, podczas której Fiszka zobaczy niezwykłe rzeczy, o których zawsze marzyła. Z niepokojem i nadzieją wybiera się tam razem z tatą. Jednak podczas wyprawy dzieją się rzeczy, które powodują, że Fiszka czuje się tylko gorzej: nieporozumienie z pasażerem, wyprawa do Ptaszorów – Buldożerów, która mogłaby skończyć się nieszczęśliwie czy poważna kłótnia z tatą. Wszystko to sprawia, że staje się bardzo nieszczęśliwa i myśli, że rodzice wcale jej nie chcą… Dalej przygody bohaterki zupełnie się odmieniają, a jej rodzicom uświadamiają, że najważniejszym jest rozmawiać ze sobą, słuchać siebie i wspierać w trudnych momentach. Sama Fiszka nauczyła się tego, jak godzić wyrażanie swojego zdania z byciem uprzejmą, czyli zachowywania się asertywnie.

Co jest ważne w tej historii? Podkreślenie faktu, że można nauczyć się godzenia własnych potrzeb z byciem uprzejmym. Dbanie o siebie i o to, czego chcemy, nie musi się wiązać przecież z ranieniem innych. Dzieci powinny mieć własne zdanie, chociaż nie zawsze podoba się to dorosłym. Łatwiej jest wychowywać czy pracować z dzieckiem, które jest ciche, posłuszne i zgadza się na wszystko. Tylko należy postawić sobie pytanie: czy rodzice chcą, aby dziecko zawsze takie było? Nie zabiegało o siebie, ulegało innym, było nastawione na zadowalanie ludzi wokół z pomijaniem siebie?

Celem wychowania jest między innymi nauczenie dziecka radzenia sobie w życiu dorosłym, co oznacza stawianie czoła trudnościom i dbanie o swoje potrzeby. Nie chodzi tutaj o bycie aroganckim, ale o stanowczość i uprzejmość jednocześnie. Jeśli ważni dorośli pokażą i pomogą dziecku w nauczeniu się asertywności (i rzeczy, które się na nią składają), unikną problemów Fiszki i jej kuzyna Gzymsa, którzy reprezentowali dwie skrajności najważniejszych składowych asertywności.

Oprócz czytelnej i ciekawej historii, która wspiera w nabywaniu kompetencji z zakresu asertywności, dostajemy konkretne ćwiczenia dotyczące poszczególnych rozdziałów. Dzięki nim utrwalimy najważniejsze informacje i umiejętności. Na kartach książeczki odnajdziemy również informacje na temat grzeczności i asertywności, dostosowane zarówno do dzieci jak i do dorosłych. Każdy z nich znajdzie coś dla siebie, co jest szczególnie ważne w psychoedukacji rodziców. Materiały zawarte w publikacji przydadzą się zarówno podczas zajęć z psychologiem, jak również rewalidacyjnych czy rozwijających kompetencje emocjonalno – społeczne.

Na swoim fanpejdżu zamieściłam dodatkowe karty pracy, które zaprojektowałam. Zachęcam do zaglądania.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Powrót na górę

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij