Kreatywne, pomysłowe, pełne energii czyli o ciekawych świata dzieciakach

Kreatywne, pomysłowe, pełne energii czyli o ciekawych świata dzieciakach

Kreatywne, pomysłowe, pełne energii, ciekawe świata… Kiedy czytasz takie stwierdzenia, to jaki obraz dziecka pojawia ci się w myślach? W którą stronę idę twoje skojarzenia? Każdy człowiek nosi w głowie ślady pamięciowe, skróty, które wiodą go w kierunku określonego typu, czy stereotypu, człowieka. Można się z tym sprzeczać lub nie, niemniej tak działa nasz umysł: lubi sobie ułatwiać i kategoryzuje zdarzenia, cechy i ludzi by w przyszłości zaoszczędzić sobie czasu na kolejne łączenie faktów i na zasadzie skojarzeń przyspiesza swój proces myślowy. Dlaczego warto pamiętać o tych „skrótach”? Aby pohamować i nie zaetykietować kogoś, gdyż sprawia to, że tracimy coś cennego: prawdziwą wiedzę o drugim człowieku. Bo kreatywne, pomysłowe, pełne energii i ciekawe świata dziecko, wspomniane na początku, może być w każdym z młodych ludzi, a więc często można je odnaleźć wśród tych z ADHD. Naszym zadaniem jest pomóc im to dostrzec i zostawiać za sobą łatki, cechy czy etykiety, które niesprawiedliwie określiły je kiedyś. Pomoże nam w tym, oprócz naszej chęci i empatii, nowy poradnik od GWP „Ja i moje ADHD” pióra Kelli Miller.

 

 

Dzieciaki z diagnozą zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi mogą czasem zapominać jak niezwykłymi cechami i możliwościami dysponują, gdyż skupienie (ich lub otoczenia) nakierowane jest na deficyty i trudności. Specyficzne funkcjonowanie ich mózgu rzeczywiście w pewnych chwilach utrudnia życie, niemniej w takich momentach talenty i mocne strony powinny stać się podporą, jak również stanowić cel w pracy terapeutycznej. Kiedy już młodzi ludzi wiedzą (rozumieją) czym dokładnie jest ADHD, jak również przypomną sobie o swojej wyjątkowości i docenią ciekawe i niepowtarzalne cechy, dopiero wtedy znajdą w sobie wolę i chęć do pracy nad wyzwaniami płynącymi z wyżej wspomnianego zespołu.

 

I wszystko to odnajdziecie w opisywanej przeze mnie książce. Na początku młody człowiek ma szansę przeczytać przystępnie napisane informacje na temat ADHD. Następnie, poprzez różnego rodzaju techniki, poznaje dogłębniej siebie (z nastawieniem na pozytywne i wspierające cechy). Kolejna część przenosi nas w świat samoregulacji rozumianej jako wsparcie samego siebie w różnych aspektach funkcjonowania. Najpierw młody człowiek zdobywa wiedzę na temat radzenia sobie z emocjami, szczególnie złością: pracuje nad rozpoznawaniem jej wyzwalaczy i sposobów na radzenie sobie z nimi; uczy się reakcji swego ciała, a także pozytywnego, wspierającego języka oraz myślenia, które można wykorzystać w różnych sytuacjach.. Następnie ma okazję zgłębiać sposoby na skupienie uwagi i słuchanie mimo odczuwanej czasem nudy. Dzięki tej lekturze odkrywa jak radzić sobie ze znudzeniem (i je w ogóle zauważać, by później reagować!), ułatwiać sobie przechodzenie między czynnościami, czy nagradzać siebie za odnoszone sukcesy. Kiedy te wszystkie sprawy staną się jasne, można skupić się na nauce hamowania impulsów i podejmowania trafnych decyzji, co stanowi jeden (obok trudności ze skupieniem oraz opanowywaniem emocji) z obszarów wymagających pracy. Wypracowywanie sposobów na podejmowanie dobrych decyzji stanowi wyzwanie dla wszystkich młodych ludzi, więc ćwiczenia wspierające ten obszar mogą być cenne dla każdego z nich.

 

 

Ostatni etap to „wychodzenie poza siebie”, czyli dbanie o dobre relacje z innymi ludźmi oraz używanie umiejętności związanych z samokontrolą w życiu codziennym. Dobrym nawykiem jest przestrzeganie rutyny, która organizuje dzień i porządkuje rozproszenie, któremu mózg czasem chciałby ulec. Systematyczność zapobiega panice i zapominaniu, więc listy czynności oraz mnemotechniki będą dobrymi źródłami wsparcia dla pamięci. Planowanie zorganizuje najważniejsze sprawy i poukłada je priorytetami. Dzięki tym wszystkim zabiegom można czuć się bardziej przygotowanym na codzienne wyzwania.

 

Nie należy zapominać o relacjach. Kiedy młody człowiek pozna siebie i poukłada swoją codzienność, w łatwiejszy sposób wejdzie w empatyczne myślenie o innych. Dzięki znajomości uczuć, umiejętności formułowania odpowiednich komunikatów (próśb, pocieszania czy opowiadania o swoich uczuciach) i bycia życzliwym, można zdobyć nowe znajomości, a później je utrzymywać, co potrafi być wzmacniającym doświadczeniem.

 

 

Autorka w swojej książce w sposób praktyczny i ciekawy prowadzi psychoedukację (stanowiącą UZUPEŁNIENIE innych oddziaływań terapeutycznych), dotyczącą nabywania umiejętności ważnych w pełnym i satysfakcjonującym życiu. Behawioralne metody, które wykorzystują także elementy poznawcze, prowadzą młodego człowieka przez proces doskonalenia siebie. Dzięki temu ostatecznie wzmacnia to poczucie własnej wartości i pozwala nabierać sprawstwa, co dodaje odwagi i neguje myślenie związane z brakiem możliwości wpływania na własne zachowane. Wszystko to czyni okazję do dostrzegania w sobie kreatywności i pomysłowości, co ostatecznie pozwoli pokazywać światu ciekawość własną oraz energię prowadzącą do pełnego i satysfakcjonującego przeżywania każdego dnia.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Powrót do góry

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij